Voor Moslima’s Lifestyle deel ik een reeks verhalen die tot stand kwamen nadat ik een oproep deed in de Facebookgroep. Deze keer geen verhaal van een bekeerde zuster zelf, maar een bijzonder en waardevol perspectief en dat van een moeder van een bekeerde zuster.
Ze koos ervoor om haar verhaal te delen omdat ze gelooft dat wederzijds respect, openheid en communicatie cruciaal zijn wanneer een kind een ingrijpende levenskeuze maakt. Om privacyredenen blijft haar naam anoniem.
Hoe heeft u de keuze van uw dochter om zich tot de islam te bekeren ervaren?
Ik heb haar gezegd dat ze best wacht tot ze achttien is en zich eerst goed verdiept. Dat ze eerst meer leert voordat ze zo’n grote keuze maakt, want het is geen kleine beslissing. Uiteindelijk heeft ze zich toch stiekem laten bekeren in de moskee, zonder dat ik daarbij was. Dat heeft mij enorm veel pijn gedaan, omdat ik vond dat ik daar bij had moeten zijn.
Heeft deze keuze iets veranderd aan de band tussen u en uw dochter?
Nee, eigenlijk niet. Onze relatie is niet veranderd. We waren altijd al heel close en dat zijn we nog steeds.
Heeft uw dochter u uitgelegd wat haar aantrok in de islam?
Niet echt uitgebreid. Ze zegt vooral dat ze het een mooi geloof vindt. Dat is eigenlijk het enige wat ze daarover zegt.
Zijn er aspecten van de islam die u moeilijk vindt om te begrijpen of te accepteren?
Nee, helemaal niet. Mijn schoonfamilie is moslim en ik heb veel moslima's als vriendinnen. Ik vind dat je respect moet hebben voor het geloof van een ander, ook al is het niet jouw geloof.
Heeft u het gevoel dat er ruimte is om open gesprekken te voeren over haar geloof?
Ja, dat denk ik wel.
Heeft u zelf steun nodig gehad om met deze verandering om te gaan?
Nee, helemaal niet. Ik heb me eigenlijk nooit afgevraagd waarvoor ik steun nodig zou hebben.
Bent u zich meer gaan verdiepen in de islam sinds haar bekering?
Niet zozeer op zoek naar ondersteuning, maar soms zijn er wel dingen die ik wil weten. Dan bel ik mijn dochter of andere moslima’s. Ik vraag wel vaker dingen na, omdat ik vind als je zo’n keuze maakt, dan moet je het ook goed doen en er ook echt naar leven. Soms vraag ik dingen om zeker te zijn dat alles gaat zoals het hoort.
Hoe voelt u zich persoonlijk bij haar keuze?
Ik voel me daar gewoon comfortabel bij. Het is haar keuze, niet de mijne. Ik heb er geen moeite mee.
Heeft haar bekering invloed gehad op het gezinsleven of het dagelijkse ritme?
Nee, eigenlijk niet.
Zijn er veranderingen geweest rond tradities en feestdagen binnen het gezin?
Vorig jaar heeft ze volledig meegedaan met de ramadan. Ik heb haar toen een kookboek gekocht, een gebedsmatje, de Koran, een wudu-emmertje, hoofddoeken, abaya’s en boekjes over de islam.
Haar broers worden ook aangetrokken tot de islam. Alleen mijn jongste dochter en ik zijn niet-moslim. Onze pleegkinderen zijn allemaal moslim, dus voor mij voelt het niet echt anders, we hebben gewoon wat extra feestdagen erbij.
Kerstmis hebben we vorig jaar en dit jaar niet gevierd. Niet omwille van het christelijke geloof, maar omdat Kerstmis bij ons vooral een traditie was. Ik had altijd de gewoonte om het kerstmenu van mijn moeder te koken. Dat doe ik nog steeds, dan maak ik kippenragout, kippenpasteitjes, konijn… die tradities hou ik aan, ook al vieren we Kerstmis niet meer.
Had u vragen over de islam die u liever aan anderen stelde?
Nee, ik ken de islam al langer via mijn schoonfamilie en pleegkinderen. Als ik vragen heb, stel ik die gewoon. Er zijn ook Facebookgroepen waar ik terechtkan.
Wat zou u willen meegeven aan ouders die in een gelijkaardige situatie zitten?
Wees er voor je kind en respecteer hun keuzes. Na haar bekering kreeg ze papieren thuis over de islamitische begrafenis en andere documenten die ingevuld moesten worden. Toen zijn we samen naar de moskee gegaan. Ik heb daar ook een hoofddoek gedragen, omdat dat daar hoort. Ze hebben me daar ook gezegd dat ik altijd welkom ben als ik vragen heb. Ze vroegen zelfs of ik wilde deelnemen aan een moeder-dochterdag die ze organiseren. Dat doen ze hier in Maastricht blijkbaar ook, en daar ga ik gewoon gezellig aan meedoen.