Interview met Maryam (fictieve naam wegens anonimiteit)
27 jaar wonende in Nederland, 6 jaar moslim, alhamdulillah
Maryam is 27 jaar en woont in Nederland. Ze is inmiddels zes jaar moslim. Haar weg naar de islam begon niet vanuit twijfel, maar vanuit overtuiging. Ze was streng christelijk opgevoed, zelfs binnen een sekte. Wat begon als een uitdaging om haar islamitische collega het christendom uit te leggen, veranderde langzaam in een zoektocht naar waarheid en uiteindelijk in overgave.
Kun je iets vertellen over je achtergrond?
Ik ben 27 jaar en woon in Nederland. Ik ben nu zes jaar moslim, alhamdulillah.
Ik ben streng christelijk opgevoed, echt heel zwaar gelovig. We zaten zelfs in een sekte. Daar ben ik uitgegaan toen ik 18 was, samen met mijn ouders. Dat was een grote stap, want je verlaat alles wat je kent en ineens staat “de grote boze wereld” voor je klaar.
Hoe kwam je in aanraking met de islam?
Ik kreeg een islamitische collega. In het begin was het eigenlijk een uitdaging want ik wilde haar het christendom uitleggen en de waarheid tonen, en zij zou dan haar perspectief vanuit de islam verdedigen.
Ik dacht dat ik sterke argumenten had wat achteraf bekeken niet zo was. Hoe meer ik mij verdiepte in de materie die zij mij aanreikte, bijvoorbeeld filmpjes van Ahmed Deedat, hoe meer ik begon te twijfelen aan mijn eigen geloof.
Ik was altijd heel christelijk opgevoed, maar het voelde voor mij alsof ik er altijd "net niet" was. Ik deed alles zoals het moest, maar toch had ik geen vrede of vervulling in mijn leven. Dat was heel frustrerend.
Was er een specifiek moment dat alles veranderde?
Ja. Ik kwam een vers tegen in de Qur’an over “golven op golven, met daarboven wolken, en zo’n diepe duisternis dat wanneer je je hand voor je gezicht houdt, je die niet kan zien.”
Dat vers is:
“Of (hun daden zijn) als duisternissen in een diepe zee, bedekt door golven, waarboven weer golven zijn, waarboven wolken zijn, duisternissen, de één boven de ander. Wanneer hij zijn hand uitsteekt, kan hij die nauwelijks zien.” Qur’an 24:40
Dat deed mij enorm denken aan mijn leven binnen het christendom. Ik zat er middenin, in een heel strenge omgeving beter dan dat krijg je het niet, maar toch was het voor mij niet voldoende. Ik had er geen rust over.
Ik had al lange gesprekken gehad over geloof, en toen werd mij gevraagd of ik geloofde dat Mohammed (vrede zij met hem) een profeet is. Vanuit Bijbels perspectief wist ik eigenlijk al dat dat klopte. En toen besefte ik ineens dat alles wat de shahada inhoudt ik het mee eens ben.
Ook het idee dat Jezus (vrede zij met hem) de zoon van God zou zijn, sloot voor mij niet logisch aan bij de rest van de Bijbel. Het geheel klopte gewoon niet meer voor mij.
Toen dacht ik van wat in de islam staat is voor mij niet alleen een waarheid het is De waarheid. En als ik het ermee eens ben, waarom zou ik dan geen shahada doen?
Dat was in april 2019.
Hoe reageerde je omgeving?
Met uitzondering van mijn collega had ik weinig contact met moslims. Ik had wel even contact met een stichting voor bekeerlingen, maar dat verwaterde, omdat mijn ouders erg controlerend waren. Ik woonde nog thuis, en het was moeilijk.
Mijn beste vriendin verbrak het contact volledig. Ze zei: “Nee, dat kan niet, dat is duivels.” Dat was pijnlijk.
Toen ik mijn ouders vertelde dat ik moslim was geworden, zei mijn moeder: “Van alles wat we hebben meegemaakt, is dit het ergste wat ons is overkomen.”
Ze hebben zware dingen meegemaakt in hun leven, waaronder het verlies van een jong familielid. Dat ze mijn bekering daarmee vergeleken, laat zien hoe heftig het voor hen was.
Ze waren ook bang dat ik naar Syrië zou vertrekken, omdat dat toen in het nieuws speelde.
Het is nog steeds moeilijk. Mijn moeder zegt regelmatig dat ik fout bezig ben en dat ik Jezus in mijn leven nodig heb. Mijn man willen ze niet zien. Dat brengt spanningen met zich mee.
Maar mijn vader is met de tijd wat bijgedraaid. En mijn moeder is heel lief voor mijn kind. Tijdens mijn zwangerschap en na de bevalling heeft ze mij gesteund, alhamdulillah.
Ik probeer altijd vriendelijk en respectvol te blijven. Alles wat ik doe wordt onder een vergrootglas gelegd, dus ik probeer enkel positief te reageren.
Hoe ervaar je de moslimgemeenschap?
In de moskee zijn mensen soms wat argwanend. Ik zie er heel Nederlands uit, ik neem het ze niet kwalijk. Misschien moet ik zelf meer initiatief nemen en mij mengen in gesprekken.
Ik kan me voorstellen dat sommige bekeerlingen met Eid eenzaamheid ervaren. Wanneer iedereen naar familie gaat en je eigen familie niet achter je keuze staat, kan dat zwaar zijn.
Maar over het algemeen zijn mijn persoonlijke uitdagingen binnen de moslimgemeenschap beperkt gebleven.
Wat heeft de islam je gebracht?
Ik ervaar nu veel meer rust in mijn leven. Ik weet nog niet alles, alhamdulillah, maar het feit dat Allah (swt) naar mij omkijkt als ik dat zo mag zeggen, geeft mij enorme rust.
Allah is de Meest Rechtvaardige en de Meest Barmhartige. Die wetenschap geeft stabiliteit.
Het mooiste aspect van de islam is de overgave aan Allah. Ook de structuur dus de vijf gebeden, Eid al-Fitr, Eid al-Adha. Geen gekkigheid zoals bij Kerstmis of Sinterklaas, daar had ik nooit iets mee.
Ik houd van de eenvoud, de logica en de openheid van de islam.
Welk advies wil je meegeven?
Lees zelf met een open blik. Bestudeer het. Leg feiten naast elkaar kan historisch, natuurkundig, theologisch zijn. De puzzelstukjes vallen in elkaar als Allah je leidt.
En mijn grootste advies, begin direct met het gebed.
Hoofddoek vond ik in het begin lastiger, maar het gebed moet je vanaf dag één oppakken. Ik bad in mijn pyjama met een hoodie en gebruikte een kleed als rok en een kussensloop om op te bidden.
Ik printte de teksten uit en leerde eerst de betekenis in het Engels, daarna in het Arabisch.
Het gebed houdt je scherp. Het geeft structuur en kracht.
Verdiep je ook in de betekenissen, bijvoorbeeld via tafsir.
Tot slot
Alhamdulillah voor de islam. Ik dank Allah dat ik niet de behoefte heb gehad om “iets in te halen” nadat ik uit de sekte stapte. Veel leeftijdsgenoten dachten dat ze iets gemist hadden en zijn alles gaan doen wat eerst verboden was. Hun levens zijn nu gebroken.
Ik voel geen gemis. Ik voel rust.