Eid is voor velen een dag van vreugde en samenzijn. Toch ervaart niet iedereen deze dag op dezelfde manier. Voor sommigen is het een feest vol familie en tradities, terwijl het voor anderen ook gepaard kan gaan met gemis of een gevoel van eenzaamheid.
We spraken met drie zusters, elk met hun eigen verhaal.
Eid door de ogen van Patricia een bekeerlinge met 2 tienerdochters (45). Voor haar voelt Eid als een feestdag vol warmte met nieuwe tradities.
"Ik heb een christelijke achtergrond en ben me anderhalf jaar geleden tot de islam gaan bekeren, alhamdoulilah. Dit jaar vier ik mijn tweede Eid. Voor mij voelt Eid een beetje als kerstochtend, maar dan nog beter, die vergelijking kan ik wel maken.
De voorbereidingen neem ik heel serieus. Ik denk na over het eten, de versiering en wie ik wil uitnodigen. Omdat ik nog geen islamitisch netwerk heb, vier ik Eid samen met niet-islamitische vrienden en familie die openstaan om dit met ons te beleven.
Omdat ik nog maar kort moslima ben, heb ik nog geen vaste tradities. Wat voor mij wel heel belangrijk is, is het Eid-gebed. Dat vind ik echt bijzonder. Het samenkomen met andere zusters geeft mij dat echte Eid-gevoel.
Mijn dochters staan ook centraal op deze dag. Ik geef hen cadeautjes of geld. Omdat we geen kerst meer vieren, kan dat soms lastig zijn voor hen. Daarom probeer ik van Eid echt een feestdag te maken.
In de keuken blijf ik trouw aan mijn roots. Ik kook Surinaams, dat is onze achtergrond en dat vinden we het lekkerst. Het hoeft niet heel uitgebreid te zijn, maar wel net iets extra’s, bijvoorbeeld met hapjes erbij.
Het mooiste moment van de dag vind ik eigenlijk het klaarmaken om naar de moskee te gaan.
En zoals voor velen, brengt het einde van Ramadan ook een gevoel van gemis met zich mee. Ik vind het altijd jammer als Ramadan voorbij is. We kijken er vaak met een beetje weemoed op terug."
Voor een 36-jarige zuster uit Jemen, moeder van vier kinderen, is Eid een dag die zowel warmte als gemis met zich meebrengt. Na het verlies van haar man en haar familie die in Jemen wonen, ervaart ze deze dag met gemengde gevoelens.
“Ik ben een vrouw van 36 jaar, afkomstig uit Jemen. Ik ben een geboren moslima en woon samen met mijn vier kinderen. Mijn man is overleden, Allahyrahmo.
De ochtend van Eid voelt soms een beetje eenzaam. Mijn familie dus mijn moeder, broers en zussen wonen allemaal in Jemen. Op zo’n dag mis je hen extra hard. Maar wanneer ik naar mijn kinderen kijk, voel ik vooral dankbaarheid dat ik hen nog bij mij heb.
Voor Eid zorgen we altijd dat we er mooi uitzien. De kinderen dragen hun mooiste kleren en de dagen ervoor bereid ik koekjes die we op Eid samen eten.
We gaan ook naar het Eid-gebed. Het blijft een zegen om weer een Ramadan te hebben mogen meemaken, een prachtige maand die we samen hebben beleefd.
Wat voor ons heel speciaal is, is dat we met mijn familie videobellen zodra we wakker zijn. Misschien klinkt het vreemd, maar we eten samen via videocall, zodat het voelt alsof we toch samen zijn, ondanks de afstand.
Mijn vader is vorig jaar overleden, Allahyrahmo. Voor mijn moeder is Eid daardoor dubbel geworden. Zij daar, ik hier met mijn kinderen… maar op die manier voelt het toch een beetje alsof we dicht bij elkaar zijn.
Op tafel staat er natuurlijk veel zoetigheid, koekjes en andere lekkernijen. Ook maken we mandi, een gerecht met kip en rijst, samen met salades.
Wat Eid voor mij bijzonder maakt, is het samenzijn en het waarderen van de kleine dingen.
Na de Ramadan voel je ook een gemis. Het is een maand van samen zijn, van rust en van dichter bij Allah te komen.
Eid voelt voor mij als het afsluiten van een mooie maand, een moment om onze imaan te versterken en opnieuw te beginnen.
Ik wens alle zusters en hun families dat Allah jullie zegent en jullie gebeden verhoort. Waardeer de kleine dingen en wees dankbaar voor elke dag dat je wakker wordt.”
“Op Eid geef ik mijn kinderen cadeautjes. Ook vriendinnen die komen eten krijgen altijd een kleinigheidje. Meestal maak ik snoepzakjes met dingen die mijn kinderen lekker vinden. Voor mijn oudere kinderen zit er ook een envelopje met geld bij, en mijn jongste krijgt vaak een cadeautje zoals speelgoed.”
Voor Dina (19), een jonge zuster van Marokkaanse afkomst, draait Eid vooral om gevoel en verbondenheid.
"Mijn naam is Dina Chatir, ik ben 19 jaar oud en van Marokkaanse afkomst. Ik woon in Nederland en kom uit een hecht en warm gezin, waarin samen zijn en geloof een belangrijke rol spelen."
Hoe voelt de ochtend van Eid voor jou wanneer je wakker wordt na een maand Ramadan?
De ochtend van Eid raakt me altijd op een bepaalde manier. Je wordt wakker met een gevoel van rust, maar ook met een klein beetje leegte. Ramadan heeft iets zachts… iets puurs. En als het voorbij is, voelt het alsof je iets moet loslaten wat je eigenlijk nog even vast wilde houden. Tegelijkertijd voel ik ook diepe dankbaarheid dat ik die maand heb mogen meemaken.
Hoe bereiden jullie je thuis voor op de dag van Eid?
De voorbereidingen voelen bij ons altijd heel bijzonder. Het is niet alleen schoonmaken of dingen klaarzetten, het is echt de sfeer die verandert in huis. Je voelt gewoon dat er iets moois aankomt. Mijn moeder is vaak bezig in de keuken, en wij helpen waar we kunnen. Iedereen is rustiger, zachter… alsof we samen toeleven naar een moment van barakah.
Ga je naar het Eid-gebed en hoe ervaar je dat moment?
Als ik ga, voelt het echt als een moment van thuiskomen. Je ziet zoveel mensen samenkomen, iedereen mooi gekleed, met een glimlach… en je voelt die gezamenlijke blijdschap. Het is niet alleen het gebed zelf, maar alles eromheen. Dat gevoel dat je dit samen beleeft, na een maand vol ibadah, raakt me elke keer weer.
Wat zijn bij jullie thuis typische tradities op de dag van Eid?
Wat voor mij echt speciaal is, is hoe we elkaar begroeten. Die knuffels, die oprechte “Eid Mubarak”… je voelt echt de liefde. We nemen bewust de tijd voor elkaar, vooral voor familieleden die we misschien niet vaak zien. Het zijn niet eens grote tradities, maar juist die kleine, oprechte momenten maken het zo waardevol.
Bij ons thuis draait het niet alleen om wat er op tafel staat, maar om de liefde waarmee het gemaakt is. Je ziet hoeveel moeite erin zit, vooral van mijn moeder. De tafel is gevuld met verschillende gerechten, maar wat het echt bijzonder maakt, is dat we er samen omheen zitten. Het eten brengt ons samen, en dat voel je.
Wat is voor jou het mooiste moment op de dag van Eid?
Het mooiste moment voor mij is wanneer ik even stilsta en om me heen kijk. Iedereen is samen, er wordt gelachen en gepraat… en op dat moment besef ik echt hoe waardevol dat is. Dat gevoel van samen zijn, dat is voor mij het echte geluk.
Voel jij je soms een beetje verdrietig wanneer Ramadan voorbij is?
Ja, zeker. Ramadan brengt een rust in mijn hart die ik de rest van het jaar soms mis. Het voelt alsof je afscheid neemt van een versie van jezelf die dichter bij Allah stond. Maar ik probeer dat gevoel vast te houden, ook na de Ramadan, hoe moeilijk dat soms ook is.
Wat maakt Eid voor jou echt bijzonder?
Eid is voor mij meer dan een feestdag. Het is een gevoel van afronding, van dankbaarheid en van liefde. Het is een herinnering dat je sterker bent dan je denkt, en dat elke kleine moeite die je hebt gedaan in de Ramadan waardevol was.
Welke boodschap zou jij willen meegeven aan andere moslimzusters op Eid?
Wees lief voor jezelf. Je hebt een hele maand je best gedaan, en dat is iets om trots op te zijn. Je hoeft niet perfect te zijn. Probeer gewoon die mooie intenties en gewoontes mee te nemen na Ramadan. En vergeet niet, Allah ziet je.
Reactie plaatsen
Reacties